*****

a mnie tak dawno nikt nie pielęgnował

i dłoni w włosach mych nie zanurzał nikt

a mnie tak dawno nikt nie pojmował

puchem i płatkiem nie był mi nikt



a bym narodził się tak po raz ostatni

dłonią brzeg witał i szum fal

i przyjąłbym tak czyjś gest bratni

tyk bym w cichości odszedł z nim w dal



i rzuciłbym do rzeki me oczy

by budowały mosty jak stal

i pośród cichej brzemiennej nocy

wyszedłbym nowy na lepszy ten świat.