Dla Eweliny

Gdy deszcz dzwoni w szyby

ja jestem jesienna.

Schowana w zadumie,

w milczeniu niezmienna.

Nie pukaj więc w okno,

nie dzwoń do dzwi z deszczem.

Zamknięta w milczeniu

pobyć chcę w nim jeszcze.





Wiersz ten zadedykowałam mojej córce i najlepszej przyjaciółce Ewelinie