zagubiony

jak pergaminowy aniołek
z wyprzedaży co chciałby na przełaj
krainą skojarzeń
wystawić rachunki za przyszłe grzechy

do niedawna jeszcze wierzył
w uczucie które wielki ojciec nazwał dumnie
miłością teraz smutny ujmuje czas
uwikłaniem w nostalgię za barwami jutra

pije drinka chory na autyzm
i czeka
aż ktoś wyjaśni mu świat