szkicem wyzwolenia

w nieczystej pościeli na rozstaju nóg
odeszłaś w milczenie zapatrzona
w o jeden świt za daleko

uwiedziony lodowym płomieniem
dałem się zwieść sedymentacji uczuć

na drzewach stopklatka ptakom
fruwającym po ziemi brakuje skrzydeł
a ja wciąż szukam w śpiącym parku
tamtej mówiącej niebem

dzwonię po raz kolejny
wybrany numer jeszcze nie istnieje