czekając na czas

w chleb powszedni wracasz z niebytu
nadrobimy pominięte chwile

przy kolacji zagrzebiemy wspomnienia
kilka marnych szkiców z nicości
przerabiając na kolorowe obrazy

w odcieniu ze śniadaniem w tle
oprawiamy świty w ramy okien
z widokiem na jutro
drzwi przyjdą później jeszcze zanim

zapłonie pamięć