Doskonale sprzeczni

My czasoprzestrzenni
prawie nieskończenie
dystansu i czasu
wciąż głodni szalenie

kochać nienawidzić
myśleć nie ma komu
zda się bardziej ludzkie
dla rodzaju homo

mimo że kręgowce
brak nam kręgosłupa
nasze ideały
zmienia forsy kupa

nie samotne wyspy
nie da się zaprzeczyć
co nasze przed światem
trzeba zabezpieczyć

strzeżemy zazdrośnie
wolności przyznanych
zazdrością niszczymy
wolność ukochanych

choć na pozór słabi
i tak śmiesznie mali
wbrew wielu sprzecznościom
niemal doskonali