Wiara. Nadzieja. Miłość.

Moja Wiaro-czymże jesteś?

Trzęsącą się drobiną?

Pohamowanym gestem?

Uśmiechu małą krzyną?



Kimże jesteś?Wiarą moją?

Stłumioną altruistką?

Koszmarem,czy ostoją?

Czy duszy wizażystką?



Gdzieś obok Ciebie czuję.

Tak pewnie musi być.

Zgadywać wciąż próbuję:

Bez Wiary da się żyć?



***************************************************



Czymże jesteś Nadziejo?

Skrawkiem duszy,wytartym łachmanem?

Wspomnieniami,co nie istnieją?

Czymże jesteś i czyimś Ty panem?



Kimże jesteś-Nadziejo?

Jawą we śnie,jutra marzeniem?

Łzawymi oczyma,które się śmieją?

-Może po prostu zapomnieniem?



Odgadnąć Cię nie mogę,

Jak świat wielki jest i stary.

I obieram wciąż złą drogę.

Pewnie brak mi Miłości i Wiary.



**********************************************



Miłość pokorna jest,

Nie szuka poklasku.

Wystarczy mały gest,

By zerwać się o brzasku



I pobiec,hen,przed siebie,

Gdzie oczy mnie poniosą,

By móc zobaczyć Ciebie,

By stopy zraszać rosą.



Dać innym,nie odbierać.

Niech dobro zaistnieje.

Bo Miłość wszak zawiera

I Wiarę. I Nadzieję.