na palcach

O sobie
cofam wskazówki zegara
na rozstaje dróg
gdzie wiatr był przewodnikiem
a wiolonczela z topoli wygrywała
melodie o miłości donikąd

strzałka kompasu
kręciła się niespokojnie
jak drepczące w miejscu nogi
co to iść by chciały i zostać

my ludzie niestety
nie umiemy latać
widzieć przez ściany
ani chodzić po wodzie
musimy więc stąpać po ziemi

choćby

na palcach
25 5
177 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Gryf88 13 lat temu
wyważony wiersz o ciekawej konstrukcji wyczerpujący elegancki kunszt autora:) bardzo profesjonalny
pańcia 13 lat temu
prawda
mkc47 13 lat temu
lub jak wąż pełzać po zygzakach szeptów :)
DESSA 13 lat temu
a szkoda ....
mocher 13 lat temu
zakrętka ?
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie