Na obrzeżach życia tylko cisza

wróćże czasie odległy
gdy na kolanie
leczyłem twoje smutki skarbie

gdy wielkie słowa niczym były
przy tysiącach kosmyków
przegarnianych na pocieszenie łez

a dziś w rozżalonej ciszy
tylko nasze serca ponure
tańczą nasz pierwszy taniec
a my szczęśliwi
na wypłowiałym obrazie