Zielony klucz

Kiedy śpisz
ja stoję obok
odmierzam
ważę i zbieram
Twoje sny

Siadłam na skraju
zielonych myśli
i z młodych pędów utkałam nić

Niczym bluszcz
owijam
Pośpiesznie
zachłannie
zrywam

Każde mrugnięcie
zamieniam w dreszcz
namiętnie czuciem
podszywam

Powoli, po cichu
zdejmuję z twarzy
pytania donikąd
układam Cię w szyk

Na odwrót przestawiam
sztukuję, zamieniam
rzeźbię palcami
całego pochłaniam
od stóp do głów

Otwórz oczy
jak wilk
przyczajona
noc już zawyła

Weź zielony klucz
zamknij drzwi
Czas iść.