Sekret malarza

Pomieszało mi się w głowie
nie żałuję farb

Lubię kiedy świat
płynie wbrew palecie

Pędzel usiłuje tańczyć ze mną
znów nie w takt
depcząc mi po palcach
niedomalowanym
bezkwieciem

Nie zrażam się
obracam
pustkę
w żart

W końcu
każde białe płótno
odnajdzie swój pretekst

by odmalować utracony czas
podwójnie
w dwójnasób

rozlać się żywą czerwoną plamą
wzbudzić życie

jedną śmiałą kreską
wydobyć z dna spojrzenia

.Miłość.