Zakazany

Jeszcze wierzę
w zwierzenia płaczących drzew
brzozowym obyczajem
jest szumieć i szukać
nie przestając
trwać

Jeszcze patrzę
z szeroko zdumionymi oczami
przyjmuję obrazy i fotografie
jakie są

Nie oceniam
niecierpliwych impulsów życia

Może jutro
Bóg napisze mi
palcem na wodzie
słowo, które mnie zbudzi
wstanę nowa i przezroczysta
odporna na miłowanie
dotknę zakazanego brzegu
zanim odpłynę

Wtedy
odwrócisz wzrok
jakby nigdy nic
toń zapomnienia poniesie mnie
nareszcie

Nigdy Cię nie znałam
przecież..