Za mało

Melancholia
Za mało
roześmianych dzieci
tańczących liści
wiatru szemrzącego
potajemnie scałowanych myśli

Tak bardzo
garną się do życia
światełka małych dusz

Pośród latających iskier
nagie stopy wypalają ścieżki
po ciepłym piasku
łatwiej iść

Chodź
obudzimy wszystkich ludzi
wypuścimy na wolność
zziębnięte sny....
9 7
117 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 11 lat temu
spojrzenie dziecka na świat...tęsknotę wyczuwam...taki fajny ciepły ten wiersz, ogrzał mnie...pozdrawiam :)
Vera 11 lat temu
Dziękuję Zyga :) za zimno na tym świecie, trzeba grzanie podkręcić .. :)))) Pozdrawiam
Helen 11 lat temu
Bardzo ładny Vercia..i lekki...hmm wręcz inny niż reszta Twoich:)))ale mi się bardzo podoba, na plus:*** buziaki
Mario Sz 11 lat temu
Fajna ta Twoja melancholia t.z.n fajne płodzi dzieła
Vera 11 lat temu
Dziękuję Mario i wzajemnie :)
K
kaja-maja 11 lat temu
Chodź
obudzimy wszystkich ludzi
wypuścimy na wolność
zziębnięte sny....'za mały świat by wszystkich zbudzić jak za mało dzieci by radość dały jak liście spadające nie płaczą za sobą tak jak człowiek w:)
ryty 11 lat temu
czytam sobie i zmieniam; opuszczam wyrazy, zastępuję innymi... , czasami brzmi to groteskowo, bywa też gorzko, aż do bólu, ogólnie jednak pozytywnie, a już na pewno ciekawie:)
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie