rachunek sumienia

gwoździe kołyszą się w mojej duszy
papiaki nie utrzymują szczelności sumienia
słodkiej deszczówki nabiera mój pusty balon mnie
pękam  

ciężkostrawna woda uwalnia martwy skórzeń
flegma i sadza i kryształ  

jutro czas już poodcedzać
głupia ta zabawa z własnym potępieniem  

Boże przebacz
Boże łaski