Latarnia

W najwęższym zaułku
Podmiejskich galaktyk
Stoi cierpliwie
Samotna latarnia

Babel wysmukły
Dzieło tysięcy
Wytrwale razi
Oczy ciemności

Pod wstrzymanym niebem
My - stworzenia nocy
Wczepiamy się mocno
W ściany latarni

***

Drżymy czasami
Przed wiatrem przyszłości
Który obraca
Mechanizm kosmiczny

Zazgrzyta sprężyna
Zatrzęsie się ziemia
I promieniotwórcze
Wybuchnie słońce

W skażonym świetle
Ujrzymy siebie
Nad martwym kikutem
Wygasłej latarni