Los tułacza

Zostało mi tylko pisanie wierszy
ku pocieszeniu własnego serca
nie jestem ostatni, nie byłem pierwszy
który nie może tu znaleźć miejsca

kartka papieru jest moją tarczą
a moje pióro strzałą łucznika
z takim orężem poeci walczą
i o nich pamięć nigdy nie znika

pragnął bym bardzo zapomnieć o świecie
lecz ciągle myślę co po mnie zostanie
Wy czytelnicy pewnie już wiecie
pożółkła kartka, wyschnięty atrament.