Moje cztery pory roku

Kocham we wiośnie budzenie się życia
gdy barwy rzuca zielona paleta
i jak tak wiosnę oglądam z ukrycia
w umyśle widzę dzieła Moneta

w lecie zostały me prochy w kurhanie
tyle oddałem za blask jego słońca
niech będą znakiem na wieczne oddanie
i w jego blasku jaśnieją bez końca

jesienią uwielbiam złote aleje
i szelest martwych liści pod butem
lecz kiedy silny wicher zawieje
liście zatańczą z a nimi mój smutek

w zimowych płatkach czas się zatrzymał
i gwiazdy jaśniej świecą na niebie
kolejny rok będę wspominał
te cztery pory ciągle bez Ciebie...