gorzkie słowa

pozamieniane twarze znanych głosów

wyprzedzają kształty myśli o krok

dzwoni w uszach dym gorzkich i złych

więc zapada się wsobie świat

chcąc odbić się od lustra

sobie nadanych ram

siecią rys na szkle

pęka tafla

odchodząc

drogą

łez