Już po północy

Gwar z nie jednej strony,
złotymi na niebie rydwanami,
a Ty wielce zadziwiony,
że człowiek od ziemi gromi.
Pewnie zapomnieniem opętany
i nocą niewyspany - myślisz.
A on chociaż raz zatroskany,
że hukiem barwnym i odległym,
odrobinę Ciebie z niebios zrzuci.