gniew

płonę żywym ogniem
nienawiści do Ciebie

podpalam swoją dłonią
wyciągnięte do mnie ręce

trzaśnięciem drzwi wydobywam iskry
które spalą nasz wspólny dom
i nasze zdjęcia w ramkach na stoliku

a Twoje wargi
powoli zwęglają się w zastygłym uśmiechu
ufnym
ostatnim

stoję sam wśród zgliszczy
spalonych mostów i naszych wspólnych miejsc
i szepczę cicho nad Twoim ciałem
przepraszam