A było tak blisko

smutek pośród czynnych starań
w finałowy zajrzał dzień
nie będziemy dżdżyście płakać
ominiemy jako pień

mimo ściętej w ryzach krtani
wilcze oczy poszły w las
zgaga mierzi jak ta plama
lecz nie walki jeszcze kres

mamy parę dobrych świtań
mózg i serce
myśl i deszcz
zabierzemy z sobą moce
powrócimy w zimny dreszcz