Myśli

Zmęczone smutkiem
Utrapione cierpieniem
Wędrują soplami przenikającymi
W czeluści nocy ogromu

Strapione strachem
Łzami obmyte
Pragnąc znów zasnąć
Kołatają w głąb duszy obolałej

Westchnieniem dotknięte
Przemierzają ciało tęskniące
Skulone w sobie czekają świtu
W nadziei na wypełnienie rozerwania