Matka

Ty, która dałaś życie
Kołysałaś do snu
Prowadziłaś za rękę
Przez ścieżki nieznajome

Ty, która kochałaś niepojęcie
Umiałaś zagoić rany
Próbowałaś zrozumieć
Pomagałaś niewidzialną nicią

Ty, która patrzysz w oczy
Dotknij dławiącego strachu
Zasmakuj paraliżującego bólu
Spójrz w cierpienie duszy

Ty, która rozumiesz
Nie gań mojego życia
Przemilcz nieudane próby
Udźwignij moje łzy

Pomóż nie widzieć
Aby dusza nie wyła
Dotknij mocno serca
Żeby nie musiało czuć

Widzisz jak umieram od środka?