Requiem dla Hamleta

Zaprowadź mnie do krain

Gdzie cichną monologi

A złudne mosty wiodą

Po znany sobie kres



Gdzie gaśnie gwiazda sensu

Nad Yorykową głową

Milczących miejsc w przestrzeni

Jest przecież coraz mniej



Więc wznieś na przekór mędrcom

Świat z czaszek i kamieni

Wskaż schyłek miar wszechrzeczy

Grzęznących w proch i cień