gdy ścichnie za nami Doczesny zamęt

[...]

Niepewni, wolimy
Wstrzymać tę chwilę.

I z tych chwil urasta
Długie, potulnie przecierpiane życie.

Bo gdyby nie ten wzgląd, którz by chciał znosić
To, czym nas chłoszcze i znieważa czas:

Gwałty ciemiężców,

nadętość pyszałków,

Męki wzgardzonych uczuć,

opieszałość Prawa,

bezczelność władzy

i kopniaki,

Którymi byle z e r o upokarza
Cierpliwą wartość?

[...]

Tak to świadomość czyni nas tchórzami
I naturalne rumieńce porywu

Namysł
rozcieńcza w chorbliwą bladość,

A naszym ważkim i szczytnym zamiarom

Refleksja
plącze szyki, zanim któryś Zdąży
przerodzić się w czyn.


William Shakespeare Hamlet