trzy pory roku

Pośród otchłani mrozu
i zamieci
Idzie kobieta biała
z dwojgiem dzieci

to mniejsze młodsze od wyższego o pół roku
wloką się smutne za nią o pół kroku

niższe wydorośleje tuż po śmierci siostry

A kobieta cóż
zgwałcił ją mróz
nim umrze urodzi z końcem lata
trzecie dzieciąteczko
wykapany tata

a jesień siedzi i się zastanawia