Z przeszłości

Siedzę zamyślony w izolatce
W sercu żal, w myślach burza
Łza się w oku kręci, a na kartce
Tłok słów zapisanych odurza

Jak nikotyk palący papierosa ostatniego
Szukam w tym co było natchnienia
W środku pustka, nic prócz jednego wspomnienia
Na ustach pytanie: "Dlaczego?"

Niczym okręt płynący po oceanie
Wód przepłyniętych ponownie nie ujrzę
Tak też ciebie w przeszłości zostawiam, kochanie
I do końca mych dni uczucie tę duszę