dwie kształtne chmurki

„drapowane materie
słońcem i bielą przełamane resztki szarości
dotknięte rąbkami w błękicie”

przez chwilę jedna na drugiej
razem są jakby większe

która pod spodem a która na wierzchu?

a jednak maleją

czyżby więc jedna w drugiej?

gęstnieją bielą
ale która w której?

a może ...

przenikają siebie nawzajem
trzepotem motylich skrzydeł
językami łaskoczą wnętrza
ćwicząc marynarskie węzły

co tak naprawdę robią licznymi wypustkami
owiane mgłą tajemnicy bo chwilę po rozstaniu
na pozór takie same

jedna
jak balon dryfuje
w dotychczasowym kierunku
druga
się z lekka ociąga
przez co jak ogon długa
w przeciwnym podmuchu wiatru
rwie się rozwiewa
aż znika

pierwszej jakby przybywa
jej biel smuży się cieniem
stopniowo obniża loty
cień jawi się być
popielem

/tak kończą się chmurek zaloty/

za chwilę zmoczą nas deszczem