Powroty II

Stara szuflada chowa sekrety-
stertę spłowiałych listów, jakieś fotografie.

Na żółtym papierze nadjedzonym przez
czas, wyblakłe słowa zapewniają o miłości .
Z sepii spoglądają obce oczy, jakiś grymas
przekrzywionej twarzy.

Jeszcze stary , rozbity zegar,
który zatrzymał się na szesnastej
kiedy ktoś pił czarną kawę
czytając tomik wierszy.

Wśród rupieci filiżanka
taka w kolorze écru, w niej
anioł z odłamanym skrzydłem .


Starej szuflady nie wolno
zbyt często otwierać
mogłaby się rozlecieć.