o A....

O sobie
Wiem,że nigdy nie zrozumiem
zakamarków mej duszy.
Jedno ciało,jeden umysł,
A jakby nas dwie
Ukrywam wstydliwe myśli.
Wymazuję z mapy mej pamięci
wszystko co ją gorszy i brzydzi
Prawda odległa
zaciera się w nawale myśli,
przeszywających mnie całą.
Tak pragnę "wielkich rzeczy"
Tak pragnę dumy we własnych oczach.
Buszuję w stłumionych barwach świata
daleka od uzależniającej jaskrawości
Podążam poboczem życia,
złudnie bezpiecznym,które zabija znienacka
1
17 odsłon 1 komentarzy

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

JKZ007 14 lat temu
Może nie zabija znienacka , ale wyboje na poboczach są, każdy to wie.Nie oceniam merytorycznie, ale podobał się. Inna sprawa komu , bo nas jest sześciu , a może i więcej.
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie