Niemodne groszki powracają

Wracam nad brzegu nitkę porwaną
Falą rozmyte stóp naszych ślady
I zapisane nadzieją marzeń
Uśmiechy nasze słonecznych twarzy

Burzy wariacje przy tęczy blasku
Co kolorami nas bawiła
Deszczu kropelki na mokrym piasku
Sukienkę w groszki też wspominam

Jak zdejmowałam mokrą całą
A wiatr ją suszył płaszczem wzruszeń
I zachód słońca tonący w wodzie
Jakże brakuje tych poruszeń