Między prawdą a brzegiem

Gdyby przesiać wszystkie słowa
te, co w lustrach się odbiły
w których świata obraz złudny
oczy błędne uchwyciły

zważyć szalą całą wiedzę
myśl którą w tomy zebrano
łzy i miejsca gdzie raniono
miłość żywcem pogrzebano

a szczęść-domy postawiono
pośród złudy słów jak piasku
więźiąc dusze z krwi wyzbyte
w zawieszeniu jak w potrzasku

...i gdyby tak prawdy szukać
pośród słów których niemało
nie znalazł by nic z tych rzeczy
Nic by z tego nie zostało!
3
47 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Młoda 14 lat temu
wiersz z przesłaniem :) tylko : zebrano, raniono, pogrzebano, postawiono jakoś tak mi zgrzyta, ale ja zupełnie się nie znam. pozdrawiam :)
Spoks 14 lat temu
Rzeczywiście! formy nijakie, jak i całe to nasze gderanie. ;):)
Spoks 14 lat temu
Tytuł jest z lekka alegoryczny, metaforyczny czy też filozoficzny.Tak więc, gdy wyobrazimy sobie strofy i wersety wierszy w postaci fal które wędrując od swego źródła rozbijają się o brzeg którym jest zdolność postrzegania u odbiorcy okazuje się, że żadna z nich nie będzie w stanie wywołać tego samego skutku, odzwierciedlic prawdy jaka legła u podłoża jej powstania.Tak więc, pomiędzy znajdzie się NIC, lub też puste, niewiele lub też nic nie znaczące słowa.Ale na szczęście jest to tylko moja pokrętna filozofia. ;):)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie