przemijanie

kasztanową porą
gdy barwami mieniły się liście
spacerowałyśmy
w koronach drzew

a kiedy szron przykrył dachy
ogrzewałaś duszę
herbatą i otwartym
na miłość sercem

wkrótce bursztynowy słowik
grał nam pieśń radosną
w pokoju kwiatów
kolorowy świat

ze słońcem odeszłaś
został tylko ból
pustka i wypełniony
gorzkim żalem czas