inny

nigdy bym nie pomyślał
że twoje oczy będą mnie budzić

czujne w ciemności nocy

nigdy bym nie pomyślał
że twoja dłoń
nakrywać będzie do obiadu
ten poszarzały stół
w kącie pokoju

że ten chłodny wschód
pośrodku zielonej pustki
z tobą będę oglądał

nie pomyślałbym

że tak lgnę do twojego ramienia
choć w głowie cię nie miałem
przez pół życia

choć nie myślałem o tobie
jak o końcu świata
i świata początku

skąd moja złość gdy cię nie ma
zbielałe pięści
i moc tęsknoty
która zalewa gardło

nigdy bym nie pomyślał
że będę płakał do twoich zdjęć
że będę nosił je w portfelu
jak ochronę przed złem tego miasta

i jesteś
tym wszystkim czego nie miałem
czego nigdy nie usłyszałem
wpasowana w krzywe kontury
mojego ramienia

w krzywą wiarę
nie-myślenia