na wszelki upadek

zdjęłam skrzydła i aureolę
nie są mi potrzebne od pewnego czasu
cuda się nie zdarzają

jezioro dobrze nie zamarzło
popękane lustro wywróżyło siedem kroków w dół
dno rozchyliło ramiona

wierzby miały zapłakać
dały słowo puściły je na wiatr
nikomu nie można ufać kiedy umiera
ostatnia