Stary,nowy.

I spakował ten Stary
bagaże swoje
ciężkie smutkami
aż niedomknięte
powymiatał nadzieje
i chwile radosci
ze wszystkich stron swiata
dając miejsce temu
Nowemu a ten
przyszedł bo musiał
mały jeszcze ufny naiwny
nadziei pełen
z wizją by tylko
dobroć rozdawać