poezje.pl
Zaloguj Zarejestruj

Daleko, a może całkiem blisko...

• Od siebie •
daleko, daleko
tam, gdzie myśl nie sięga
we wszechbycie rośnie
mądry, zdrowy ząb

głęboko, głęboko
głębiej niż snu głębia
na samym dnie wspomnień
leży drugie dno

bynajmniej - nie oka
które się zazębia
o korzeń ogromnie
skamieniałych rąk

dwudziestego wieku
pustych, zimnych okien
rosnących na preriach
niedaleko stąd

11 stycznia 2014
15
126 odsłon 5 komentarzy

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Beatrice 12 lat temu
Dzięki Eforo za komentarz, to prawda, pozmieniało się i wciąż się zmienia, aż strach pomyśleć, do czego to wszystko zmierza, pozdrawiam :-)
Beatrice 12 lat temu
''wspomnienia'' mi się powtarzały, więc troszkę zmieniłam :-)
Beatrice 12 lat temu
Zauważyłam, że są tutaj osoby, które nie zrozumiały sensu tego wiersza, dla nich krótkie wyjaśnienie. Wiersz mówi o obecnym społeczeństwie, które z jednej strony jest coraz mądrzejsze i zdrowsze, z drugiej strony coraz bardziej bezwzględne, obojętne na ludzką krzywdę (puste, zimne, skamieniałe). Pozdrawiam czyjących :-)
A.noniM 11 lat temu
Wspaniały. Pobudza do myślenia.
P.S. Nie przejmuj się, zauważ iż hejty dają zawsze te same! osoby i to wszystkim. Czyli albo nie rozumieją żadnego słowa na tym portalu, albo chcą swoje ego podbudować negatywnymi ocenami osobom, którym zazdroszczą.
Pozdrawiam
Beatrice 11 lat temu
Dziękuję A.noniM :-))) Pozdrawiam serdecznie :-)
Rozmowy społeczności
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie