Smak ciemności

nie zostawiaj

przecież
tak mnie od siebie uzależniłeś

nawet kiedy nieświadoma zagrożenia
oddałam ci moje oddechy
by tonać w pokładach
chorej osobowości

byłam twoja

nie porzucaj
nawet jeśli nie potrafisz kochać
rozmiękczę twoje psychopatyczne serce

rozczulę sobą

bądź
choć rany wciąż świeże
dam upust mojej wyobraźni
i będę szczęśliwa

mimo wszystko