Zakochałem się w Białorusi
czarne oczy Swietłany, jej niski głos
plus zmarszczony nosek Maszy,
kiedy się uśmiecha i wysyła serduszka
a do tego usta Weroniki
cóż za obłędny szarm,
jak ich n...
Ponuro tu i duszno
gdzieniegdzie przebłyśnie
kawałek tęczy
oderwany z prajdowskiej flagi
pod łopoczącymi proporcami
i dumnymi orłami kroczy
przyszłość
znowu nie dla wszystkich
starczy miejsc...
[...]
Niepewni, wolimy
Wstrzymać tę chwilę.
I z tych chwil urasta
Długie, potulnie przecierpiane życie.
Bo gdyby nie ten wzgląd, którz by chciał znosić
To, czym nas chłoszcze i znieważa c...
Czy można serca łamać
Czy serca mogą mówić
Czy można się nad nimi znęcać
Czy można serca kraść
Oni chcą by moje serce było prawe
Ale wtedy spogądam na dół
A tam ono bije ale w lewo
Lewa Lew...
Though like the wanderer, the sun gone down,
Darkness be over me, my rest a stone;
Yet in my dreams I'd be
nearer, my God, to Thee,
Or if on joyful wing, cleaving the sky,
Sun, moon, and st...
Garth Brooks & Kent Blazy
[...]
If tomorrow never comes
Will she know how much I loved her
Did I try in every way to show her every day
That she's my only one
And if my time on earth were th...
Najpiękniejsze były piątkowe wieczory
kiedy świat zostawialiśmy za sobą
a dwa dni wolności wydawały się nieskończonością
zmęczenie ustępowało długim nocom
a późne poranki przy kawie
nadawały życ...
John Keats
Bright Star
Bright star, would I were steadfast as thou art—
Not in lone splendour hung aloft the night
And watching, with eternal lids apart,
Like Nature's patient, sleepless...
Był sobie piękny kraj, hen gdzieś tam na wschodzie
nie nawiedzały go katastrofy ani wulkany
czasem tylko gradobicia
a czasem też powodzie.
Tam sobie żyło stadko dzikich baranów
a między nimi kó...
Obok tylko wychłodzone miejsce
i nie ma jak się przytulić.
Prawie wszystko straciło sens.
Gdzieś tam tli się tylko resztka szczęścia.
A tak prosiłem, błagałem...
Nie wysłuchałeś.
Myślę, że nie...
Czarna Madonno,
Daj się przekonać,
Że warto uwierzyć we mnie raz jeszcze
Że warto w człowieka uwierzyć raz jeszcze
Że warto poczekać i ważyć swe słowa
I niech czarna rozpacz odejdzie i pustka...
Piękno uderza w przedziwne tony
zaskakując prostotą
bez głębi
i zawrotnych zmian
potem schłodzenie
i ucieczka
w niewiadome - tak dobrze
znane uczucie w dołku
zgryźliwość dyktowana zatru...