tak zwyczajnie - odpocząć

opuszczam gardę
i staję przed tobą
wyczekując na werdykt
czemu tak mało wiary -

znane dobre struktury
rozpadają się na drobne
i nie ma za co złapać -
ani gdzie się oprzeć

coraz częściej uciekam
w przeszłość - we znane
nie lubię niespodzianek
zagrzebanych w przyszłości

pójdziemy ramię w ramię
wątle wsparci
gdziekolwiek
kpiąc z samotności