synku

gdzie śmiech twój synku
czemu milczeniem
kroisz serce

oczy twe bez płomyków
w ramie bielejącej

przykute myśli
dzień i noc
oczekując
chłodu i ulgi
bez modlitwy

nadzieja duszona
rozczarowaniem
cierpliwość
staje ością
otępienie

zaśpiewaj głosem mocnym
przegnaj ciężkie chmury
obudź dom
nie pozwól tęsknić
wstań i bądź

nareszcie jesteś synku
gaworzysz jak zawsze
zaistniałeś
ożywiłeś stare serce
najgłębszą prawdą
jedyną

dziękuję