przeskok

odchodzi rok, odmierzony.
uczucia pozbierane, równo poukładane.
karton oznakowany, odstawka
- i tyle.

pod mrugającym światełkiem,
kolęduje cisza. słabiutkie echo.
nie zaglądaj, bo polecą,
a to niezdrowo.

karuzela, kiedyś wesołości pełna
zadrapań, wyblakłych kolorów.
nie przestaje.
kiedyś zeskoczysz.

cichnie, pozwala na pauzę,
jak na pięciolinii,
gdy uderzą w następny,
zmierzwiony takt.