dylematy...

Dziunia do lusterko zerka
no i masz - rozterka wielka
tu za płasko tam odstaje
a ten tu mi coś udaje
(chodzi o partnera Dziuni)

nie rozumie mej migreny
że sylwetka nie syreny
nie przykryje mi kubraczek
nic nie widzi nieboraczek

w szafie wielka pustka przecie
jak pokazać się na świecie
czym zabłysnąć czym brylować
sama muszę wciąż główkować

a ten siedzi przed displejem
żuje coś a ja nic nie jem
nie rozumie jak to ciężko
być kobietą i czuć piękno

kiedy wszyscy widzą braki
że ten out fit byle jaki
koleżanki nagadują
wciąż intrygi nowe snując

on nie kuma takiej trwogi
kiedy z waty rankiem nogi
gdy w lusterku bladym świtem
twarz wymięta ciężkim bytem

bydlak jeden jego wina
on obiecał - nie dotrzymał
miał być raj i fajerwerki
a nie gacie - stare szelki

(tu dziunia marszczy czółko
- oznaka głębokiej zadumy)

wiem już jak się wydostanę
zmienię życie pokopane
najpierw fryzjer wizażystka
potem będzie w szafie czystka

do butików na spacerek
tam bluzeczka tu sweterek
wreszcie spokój zapanuje
tak się dziś odreaguję

a że jestem odlotowa
- dla relacji też odnowa
i w szczodrobliwości wielkiej
kupię dres i nowe szelki


aa-ała