cichnie w dal

opada listek w miękką trawę
strącony lekkim lata tchem
ostatni promień go oświetlił
jakby uśmiechem twoim był

minęły gwarne przedpołudnia
pełne radości w cieniu drzew
nikt nie zaczepi nie zagada
nadchodzi smutna zimna czerń

i więcej ciszy i zadumy
tylko tęsknota gdzieś tam rwie
serca nie stłamsisz i nie zagłuszysz
o swoje zawsze upomni się

zostaną piękne słowa w wersach
w lipcowych zachodach barwy róż
wspomnienia ciepłe uczuć pełne
razem z ptakami milkną już

chwil nie dogonisz porwanych czasem
odeszły jak kolory drzew
chłodne wieczory mgłami otulą
a ukołysze wiatru śpiew