Żyć czyli zawadzać...

Pochylony nad grobem
tak....
że,serce wypada
na boga skroń

a z tej jesieni
liśćmi
narzuciłem płaszcz
słońce po oczach
krzyczy

a,i tak został płacz
nim odeszliśmy
przybyliśmy
...,
co dzień wyruszam
w drogę
przecinam
nowe i stare
szlaki
....
i wieje
od ludzi chłodem

19.11.2011.