w górach

dotykam piękna
przyrody nieokiełznanej
dla oka czarem malowanej

jestem u nieba bram
wysoko do góry twarz obracam
tchu mi brakuje

oddycham pięknem
co przed sobą mam
pokłon Stwórcy oddaję

nad górską przepaścią
wzrok zawieszam bojaźliwy
szukam pewnego podłoża

krok po kroku pnę się ku szczytom
lęki i obawy na dole zostawiam
wysoko jestem tylko ja i przestrzeń