głęboko schowane

psychologię zagłady
białym poematem piszę
w futerale na skrzypce
złość tego świata zamykam

gdzieś miłość gościem
lecz nie tu

w starej szafie tyle wspomnień
z okopów życia je wydobywam
hipotetycznie- zło na księżyc wysyłam

chwile jak ta
głęboko przed światem chowam