gdy więdnie róża

myśli rozbiegane niepoukładane
odrzucona namiętność tylko ból pomnaża
pragnienia wciąż błądząc cicho umierają
wyzwalają złudzenia które oślepiają

zmiana niewiadoma lękiem przesłoniona
kolorowe lato nie koi lecz wzburza
piękno więdnie jak zerwana róża