ciernie krok od Edenu

wystawiana jak materiał na próbę
wytrzymałości poziom złych przeżyć
ciągle utrzymuje menisk wypukły
oddane wszystko najczystsza miłość

kromka chleba czasem zapożyczona
mąż był tak można wspomnieć
dzieci zagubione w ciemnych stronach życia
na nic krzyk rozpaczy smutek duszy

lęk ciągle górą pustka podtapia
udręczone serce pozwólcie jemu
jeszcze żyć niech szuka promyków
szczęścia lepszych dni