błogostan

25.10.2011 • O szczęściu •

beztroskość jak poranek
słońcem rozpromieniony
za oknem głośny wiatr
wierzbie zaplata warkocze
spijam nektar istnienia
do ciebie przytulona
nieważne słowa
milczenie bardziej syci
myślę chwilo trwaj
w duszy błogostanie
słodyczą nasyć
nim znów
wrócę na ziemię

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ibis49 14 lat temu

Czuć w tym wierszu smutek.

JKZ007 14 lat temu

Może i czuć , może i klimat , ale inwersje nie czynią tego lepszym.:) Z resztą zupełnie niepotrzebne- poranek jak beztroska, rozpromieniony słońcem , zaplata warkocze wierzbie, przytulona do ciebie, w błogostanie duszy, nasyć słodyczą. To taki szyk, według mojego widzi mi się:) Pozdrawiam . Zrobisz jak chcesz:)